Jorge Bravo

     LXIV

Te amo

a ti.

Más allá del verso

de la palabra

de la psicodelia

del amor.

Espero en cada segundo

ser un segundo en ti,

espero en cada segundo

un beso, a mí.

Más allá del verso

te hablo,

te llamo

te toco,

te siento.

Pero aquí

en la tierra,

ni te miro

ni te tengo,

ni un segundo, ni un verso.

Y te amo,

te amo más allá del verso.

     ______________

          XXXVII

Seica non te dixen:

-Ámote.

E ti non dixeches:

-Quérote.

Pero as nosas mans falaban

na lingoaxe universal,

anterior ao home,

e ti,

sorrías na felicidade,

na calor dese inverno,

que xamáis volverá.


*****

Jorge Bravo: Nado en Vigo en 1992, cursou os seus estudios primarios, secundarios e de bacharelato no Colegio Mariano de las Franciscanas madres del Divino Pastor (“el Mariano” para os amigos). Cursa os estudos de Xornalismo dende o ano 2010 na USC.

Escribe en la página:  http://visitantedelfuturo.wordpress.com/


Notas

  1. alovelyweird ha reblogueado esto desde delos90alextrarradio
  2. delos90alextrarradio ha publicado esto