Jorge Bravo
LXIV
Te amo
a ti.
Más allá del verso
de la palabra
de la psicodelia
del amor.
Espero en cada segundo
ser un segundo en ti,
espero en cada segundo
un beso, a mí.
Más allá del verso
te hablo,
te llamo
te toco,
te siento.
Pero aquí
en la tierra,
ni te miro
ni te tengo,
ni un segundo, ni un verso.
Y te amo,
te amo más allá del verso.
______________
XXXVII
Seica non te dixen:
-Ámote.
E ti non dixeches:
-Quérote.
Pero as nosas mans falaban
na lingoaxe universal,
anterior ao home,
e ti,
sorrías na felicidade,
na calor dese inverno,
que xamáis volverá.
*****
Jorge Bravo: Nado en Vigo en 1992, cursou os seus estudios primarios, secundarios e de bacharelato no Colegio Mariano de las Franciscanas madres del Divino Pastor (“el Mariano” para os amigos). Cursa os estudos de Xornalismo dende o ano 2010 na USC.
Escribe en la página: http://visitantedelfuturo.wordpress.com/